Elif Şiiri - Aykut Kınay

Men der deryânın altında âhû göz,
Sürme çekilse kirpiğinde saklı söz.
Bir nazar düşer... Bâ açılır içte,
Bir anda silinir bildiğin her yüz.

Düşler bahçesinde ince bir elif,
İşitir Hüve’l-Bâkî, iner derinliğine,
Ne yol kalır, ne yolcudan nişan.
Bir sır yürür... görünmeden her an.

Besmeleyle yürür sessiz adımlar,
Nokta düşer... adı beni bırakır.
Gölgesine döner söylenen sözler.
Kökü deryâya erer, adı silinir.

Ne soran bellidir, ne cevap kalan,
Deryâ kendine döner damla damla.
Bir nefes geçer sükût eşiğinden,
Adı anılmaz... varır aslına.