Elif Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir işaret yolladım kendime, yerinde durasın diye sen,
Bir hatıra sundum kendime, yerinde dur diye sen.
Anlatmam gerek hislerimi, tutuşasın diye sen,
Bir elif sundum sana.
*
Bir pusula verdim kendime, içinde var olasın diye sen.
Bir yıldız sundum kendime, var olasın içinde diye sen.
Bir umutla canlansın diye, dilemem gereken.
Bir elif sundum sana.
*
Bir ses verdim kendime, seninle var olmak için.
Bir melodi sundum kendime, seninle var olayım diye.
Güçle yeşersin diye, istemem gereken,
Bir elif sundum sana.
*
Bir rüzgar verdim kendime, ulaşmak için sana,
Bir nehir sundum kendime, ulaşsın diye sana,
Bir sırla dolasın diye, açığa çıkması gereken,
Bir elif sundum sana.
*
Bir ışık verdim kendime, uzanmak için sana.
Bir gökyüzü sundum kendime, uzansın diye sana.
Anılarla donanasın diye, yaratılması gereken.
Bir elif sundum sana.