Bir garip yolcuydum, vaktin içinde sessizce yürüyen.
Her adımda toprağın nefesini duydum;
Kendi sesimden kaçıp uçsuz bucaksız sessizliğe vardım.
Ne bir mülk diledim, ne gölgemde serinleyen bir saltanat.
Zamanın çarkı dönerken ben yalnızca bir noktaydım;
Hiçliğin ufkunda varlığın sırrına kandım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!