Ela Gözlü Kadın Şiiri - Moonster Şiir

ELA GÖZLÜ KADIN

Ela gözlü bir kadın geçti ömrümden,
Bir sonbahar akşamı gibi sessiz,
Ama içinde fırtınalar Kopan.
Bakınca insanın içini üşüten değil,
İçindeki bütün yaraları hatırlatan gözleri vardı onun.
Ela dediğin tek renk değildir zaten;
Biraz kahve gibi sıcak,
Biraz yeşil gibi umutlu,
Biraz da ayrılık kadar hüzünlüdür.

Ben onu ilk gördüğümde
Dünya kalabalığını susturmuştu sanki.
Çarşıdaki sesler çekilmiş,
Gökyüzü nefesini tutmuş,
Zaman yürümeyi bırakmıştı.
onun gözleri anlatıyordu Tüm Acılarını
İnsan bazen bir çift gözde
Kendi kayboluşunu bulurmuş,
Ben o gün öğrendim.

Ela gözlü kadın…
Saçlarını rüzgâra bıraktığında
Sanki gece bile kıskanırdı onu.
Gülüşü vardı bir de;
Yarım kalmış çocukluklar gibi kırılgan,
Ama insana yeniden yaşama bağlayan cinsten.
Bir insan hem huzur
Hem de felaket olabilir mi diye sorarsanız,
Ben onun adını söylerim.

Bir akşam yağmur altında yürümüştük beraber.
Kaldırımlar ıslaktı,
Şehir yorgundu,
Biz susuyorduk.
Çünkü bazı insanlar konuşmadan da dokunur kalbe.
O elimi tuttuğunda
Sanki bütün yalnızlıklarım
Usulca omzumdan inmişti.
Ben ilk kez birine sarılınca
Evine dönmüş gibi hissetmiştim kendimi.

Ama hayat…
En güzel şeyleri uzun tutmayı beceremiyor bazen.
Bir gün gözlerinin içindeki ışık söndü
İnsan sevdiğinin bakışından anlıyor gideceğini.
Bir kelime söylemese bile anlıyor.
İnsan Ne Anlatmak İstediğini
Çünkü aşk önce gözlerde eksiliyor.

Sonra bir sabah
Sessizce çıktı hayatımdan.
Ardında büyük cümleler bırakmadı,
Ne suçladı ne de ağladı.
Sadece gitti.
Ve ben o gün öğrendim;
Bazı ayrılıklar Belli Etmez Kendini
Sessiz olur…
Ama ömür boyu insanın içinde yankılanır.

Şimdi hangi sokağa çıksam
Bir çift ela göz arıyorum Her Yerde
Kalabalıklar arasında ona benzeyen biri geçse
Kalbim hâlâ eski bir şarkı gibi sızlıyor.
Çünkü bazı insanlar unutulmuyor;
Üzerinden yıllar geçse bile
İnsan onların yokluğuyla yaşamayı öğreniyor sadece.

Gece olunca yıldızlara bakıyorum bazen.
Belki o da başka bir şehirde
Aynı göğe bakıyordur Benimle Birlikte
Belki beni hatırlıyordur bir şarkıda,
Bir kahve kokusunda,
Ya da ansızın bastıran yağmurda…
Kim bilir?

Ela gözlü kadın,
Eğer bir gün bu şiirin bir yerinde
Kalbinin sesini duyarsan bil ki
Ben seni hâlâ
Bir duanın içindeki huzur gibi seviyorum.
Ne kavuşmak istiyorum artık
Ne de geri dönmeni…
Sadece bir zamanlar
Bu dünyadan ela gözlü bir kadının geçtiğini
Ve bir adamın kalbini sonsuza kadar değiştirdiğini
Kimsenin unutmasın istemiyorum