Eksik Şiiri - Yücel Özkü

EKSİK
Ulaşamadığım hayallerin gerisindeyim,
kendime bile yetişemiyorum artık.
İçimde büyüyen o uzak düşe
her adımda biraz daha kırılıyorum.

Nefes bile alamıyorum,
sanki dünya daralıyor içimde.
Sözcükler boğazıma düğümlenirken
susmak en ağır yük oluyor yine.

Bir şeyler eksik kalmış içimde,
bir yönüm yarım, bir yanım suskun.
Ne yana dönsem aynı boşluk var,
kendime bile yabancı bir ufkum.

Ve anlıyorum,
en zor yol insanın içine doğru.
Çünkü orada hem kaybolur insan,
hem de kendini arar durur.

Yücel ÖZKÜ
30 Nisan 2026/09:46