Eğiliyorum ve Selam Şiiri - Emir Taşova

İşçi balyozlarının
Taşlar dövdüğü
Parkın mermerlerinde
Çaylarıyla
Tükenmez kalemleriyle
Rujlu bir sigarayla
Üzerime saldırıyorlar
Ben
Burda ne yapıyorum
Korkuyorum
Gözlerim senin gözlerini esir alır diye
Korkuyorum ellerim ellerini boğar
Sözüm incitir diye seni
Bir heykel gibi duruyorum
Susuyorum
Dinliyorum
Bekliyorum sıramın gelmesini
Mutluluğun
Ne lanet
Ne uzak
Ne aykırı
Bir şey olduğunu
Öğrenmek için
Bekliyorum
Bozuk ojeli tırnaklar
Boş bi banka hesabı
Antidepresanlar
Gelecek
Sen ve ben
Etimi lime lime eden düşünceler
Sıyrıldığımı sandığım korkular
Ellerimden kayıp giden eski oyuncaklarım
Sessizce oturduğum banklar
Hepsi sövüyorlar bana
Çıkarmadığım dersler için
Bana yeni ödevler veriyorlar
Mutlu biten gün
Mutlu bir geceyle kapatırken perdesini
Yarının garantisi olmuyor
Bu günün altın elbisesi
Tahta desenli tepsim
Kan doluyor
Sen soyunuyorsun
Ben öğlen vakti
Şu sırça kulede
Yatağımda ölü bulunuyorum
Kulaklarımı çınlatıyor
Geçmişimin nefesi
Hatırlıyorum
Dünyanın kolaylıkla iyilik etmeyeceğini
Neyi sevsem elimden aldığını
Neyi düşlesem kırdığını
Hatırlıyorum
Susuyorum
Söyleyebileceğim neyim var
Tanrının tabağıma koymadığı mutluluğu
Hangi tüccarın dükkanında arayacağım
Hangi para satın alacak
Hangi beden üstünde paralayacak
Eğiliyorum
Ve selam
Kapanıyor perde
Alkışsız kalabalık dağılıyor

03.03.2026 20.08