Bir akşam sessizce çalsan kapımı,
Saçlarında yağmur, yüzünde bahar.
Unutsam kalbimin ağır sabrını,
Göğsüme dökülse bütün yıldızlar...
Gözlerim yüzüne değdiği anda,
Kapanıp silinse o dipsiz yollar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta