9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Vade yetişip çatınca, düşeceksin kör tuzağa,
Yıldızların eridiği, ulaşılmaz o uzağa,
İpek kürkler giyinse de, makam mevki sahipleri,
Toprak ona yurt olacak, gömülecek şol toprağa.
*
Kader kalemi çekilmiş, asla kurtulmak olamaz,
Fani beden göçüyorken, hüsran akıp dolduramaz,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta