Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Mısralarımın,
Tellerine dokunamam.
Ne ağıtlar dökülür
Üzerime.
Kadir kıymet bilemedin.
Sevdam;

Bana bıraktığın
Yalnızlığın sırrı neydi.
Çözemedim.
Anılarımız;
Öyle bağlamış ki beni,
Sensizliği

Aşkımın;
İnanılmaz koruması altındayım.
İhanetin,
Acı kurşunları,
Tesir etmiyor bana.
Hala yaşıyorum.

Aniden
Tekedip gittin.
Nefeslerim durdu.
Aşkım;
Kölen, kulundu.

Gecelerimsin;
Derin uykular,
Tatlı rüyalarımda.
Gündüzlerimsin,
Hayaller
Ve

Otobüs durağında
Geçgin bir adam.
Dağılmış ak saçlar,
Yıkık-dökük omuzlar.
Neler düşünür
Kimi bekler,

Çıplak ayaklarınla,
Koşarak
Dal,
Gecelerimden içeri.
Bölünsün karanlıklar
Orta yerlerinden.

İkindi Güneşi'nin
İzdüşümü,
yanak-yanağa oynaşırken
Boğazın serin sularında,
Hüzün Senfonisi'nin
Kavrulmuş simasıyla

Yakamozlara karşı
Durdum.
Ilık rüzgarlarda
Savruldum.
Çaresizliğin elinde
Kör bir bıçak,

Taksim-Tünel arası,
Gerilmiş
Ağdan salıncak.
Uzanıp,
Kapatın göz kapaklarınızı.
Sallanın bir sağa, bir sola.