Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Kimseler bilmesin
Gözyaşlarımı.
Sana olan
Ölümsüz aşkımı.
Seni;
Kendimde arıyor

Zaman,
Bir İkindi vakti.
Güneş yorgun argın
Sallanıyorken
Yamaçların tepelerinde.
Sincap çevikliği

Aşkımı;
Seninle yoğurup
Yıllarıma mayaladım.
İsmini
Ovalara, mevsimlere kazıdım.
Mısırın hiyeroglif ustaları bile,

Donup kalırken mısralar
Sararmış sayfalarda.
Unutulmuşluğun;
Rüzgarları sert eser
Buralarda.
Benim mi

Rumelihisarında
Dalgalar,
Dalgalar
Azgın dalgalar.
Mazimizi
Kıyılara vurup

Katmerleşmiş
Zamanın elinde kaldım.
Hatıralarımız,
Yüz yaşını geçmiş
İhtiyar suratı.
Sen hep varsın.

Modelini seçemediğim,
Frenleri patlamış
Farları açık,
Üzerime son hızla gelen
Bu araba
Neyin nesi!

Yaşantım,
Alım morum.
Çocuksu
Heves-güveslerim.
İçimden,
Hiç bırakmak istemediğim

Koparıp,
Al yüreğimi artık.
Boğuldu
Duygu selinde.
O emsalsiz güzelliğin,
Süslenir hergün

Seni gördüm ansızın;
Aşkın
Berrak sularında yıkandı,
Duygularım.
Ovalarda
Vadilerde uçuşurken renkler,