Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Nasıl oldu da anlayamadım.
Huylarım,
Tabiatlarım değişti.
Günler,
Hep sana götürdü beni.
Zaman;

Sırılsıklam
Hatıralarımızı;
Zamanın ipine
Astım.
Kurumadı.
Gözyaşları damlıyor,

En sevdiği yemekti
Karnıyarık.
Yanında
Olmazsa olmazı
Bol sarmısaklı cacık.
Aslanlar, kaplanlar

Hüznün doruğunda
Seyrediyorum,
Günbatımını.
Nasıl da
Yok oluyor umutlar,
Çaresizliğin

Yokluğun;
Kurumuş yapraklar üzerinde
Gezinen,
Yılan hışırtısıdır.
İster istemez başlar
Uykularımda ricat.

Beni, benden alıp
Sana teslim ettiler.
Çözemiyorum
Aşk kelepçeni
Ellerimden.
Asılı kaldım

İçimden;
Dörtnala
Ne atlar geçer,
Nice fırtınalar durulur
Yağmurlar çiseler.
İhanetine karşın

Yaşam,
Zamanı kandırdı.
Zaman
Tüm güzellikleri.
Yanılgılar rüzgarı.
Anılarda

Ben
Kumsal olayım,
Sen de deniz.
Hergün
Okşa sev beni.
İstiridye kabuklarıyla

Dün!
Burnun akarken
Elinin tersiyle silerdin.
Yüzünün kiri,
Fistanını rengi ile
Eş değerdi.