Kıyamet,dünyanın; ölüm,bizim sonumuz
'Mahşerde görüşürüz gülüm! 'bir tek rumuz.
(Samsun-1991)
Rüzgar dokunamaz sağlam yapına
Adınla varolur ebedî devlet
Tefekkür eyleyip geldim kapına
Medet sun kuluna bitsin bu hasret
Duâ meclisinde eller semâda
***********Mânâ denizinde tepetaklak olmuş imgeler
*********** “Yeryüzünde sizin kadar yalnızım”
Antolojilere girerse tutkulu ay
Çatılır kaşları tutan yay
********************** Şiire,suskun bir vedâ hazırlanışında nergis,yâsemen,gül
*************************Söz söylemekten utanıyor bülbül
****************************Bir gün korlaşırsa bal verecek kül
*******************************Belki yine yola çıkabilir bizim düldül
**********************************Şimdi diyet ödeme zamanı
*************************************Yelkenleri suya indir ey gönül…
*************Güvercinler nefessiz yırtık pırtık şîrâze
*************Her çehrede şaşkınlık zâlimlerde bir hava
*************Vurulmuş gökkuşağı saçmalar ter ü tâze
*************Renkler siyaha gebe çığlık atmak bedâva
Burası …
Şimşeksi cânânlar ülkesi
Caddelerde dolaşıyor zehirlerin gölgesi
Nutfeler düşüyor çöpün bağrına
Dünyalar yıkılıyor,ömür öğütme istasyonlarında
Gözler görmüyor
Problemler ortada formül seni bekliyor
Denklemi yanlış kurdun! Kabul eder mi cebir
Fıtratı çöpe attın şeytan zehir ekliyor
Kural değişmez koçum kurtaramaz ekâbir
Çok büyük adammışsın öyle söylemiş rü’yân
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!