Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Hep kırdın kalbimi yıktın gururum
Ayaklar altına aldın onurum
Şimdi döne döne yanar dururum
Sığınmam yağmurda şemsiye olsan.

Mutlu olsun diye ben tuttum sözüm

Ne yaptım sana da büktün boynumu
Kırdın kanadımı kolumu benim
Ben seni seveli kaybettim yolum
Kırdın kanadımı kolumu benim

Kuzu oldum peşin sıra meledim

Sen de farksızsın zalim anandan
Kırdın umudumu eller içinde
Ömrümü de heder ettin bir yandan?
Kırdın umudumu eller içinde

Tapmadım ben asla paraya pula

Ben de vaz geçtim, boşa ağlama
Kırdı şu kalbimi, taşların yeter
Dönmem sana asla, boşa ağlama
Kırdı şu kalbimi, taşların yeter

Sen çağırdın beni, gönül bağına

İstemem gece olmasın,geceler yakıyor canım,
Her bir gece ömrümden,on yılımı çalıyor benim.!
Götürmeyin beni ne olur,o yar denen İRİNE,
Dilerim beni veren BABAM sürüm,sürüm sürüne...!

Bu genç yaşımda yandım da,kan gelir yüreğimden,

Ondan önce kalkarım
Elim yüzüm yıkarım
Sonra geçip mutfağa
Ekmek var’mı bakarım

Koşarım bakkal’aca

Ömür merdiveni bitti bitecek
İşte birer birer iniyo Leyla
Sen yoksan kim sorup kim üzülecek?
Derdin omuzuma biniyo Leyla

Ben seni seveli derdim katlandı

Sözleriyin hepsi yalan
Sağın,solun dolu yılan
Bin pişmandır dostun olan
Çok değiştin MARUL abla

Yaprakları yoldurmuşsun

**
Altı benzemezle girdi kol kola
Bardaklara doldu buz gibi kola
On ay sonra verdi kısacık mola
Kafayı üşüttü MARUL ablamız
**

Zalim ne hallere düşürdün beni,
Mecnuna döndürdün çöllerindeyim
Eşimi,dostumu kaybettim yeni
Mecnuna döndürdün çöllerindeyim..

Hiç kalmamış sende din ile iman,