Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Yürek kendi belirler sevgide ki düzey'i
Seven gönül aramaz ne dip nede yüzey'i
Sevmenin yoktur dili ne güney ne kuzey'i
varsa aşkın sırrını çözen beriye gelsin

Dönülmez yollardayım tüm yollar Ona çıkar

Anlamaz tabib doktur
Bu derde derman yoktur
Ruhum bedene çoktur
*** Dara düştüm nerdesin ?
*** Çık gel gönül yarası

Ben kendi içimde gurbet yaşarım
Bu haline şaştım dedi yüreğim
Sığmam bedenime coşar taşarım
Sevdalık böylemi dedi yüreğim

Nasıl bir ömür bu yarabbi bilmem !
Her anım ızdırab her anım elem
Herkes gülşeninde seyran ederken
Benim bağım neden virane bilmem ?

Yâr saçın tarayıp vermiş yellere
Sevdiğim bunları saklasın demiş
Bir'de hasbahçeden bir demet gülü
Götür ver sevdiğim koklasın demiş

Dilinden dökülen kahır söz ile

*
Tut atalar sözünü kalb-i selim ol
Gönülden gönüle yol var demişler
Gider yavuzluğun tab’ı halim ol
Sert sirke küpüne zarar demişler
*

Doğduğumdan beri gülemez oldum
Derdimi yazmaya zorlanıyorum
Birtürlü kendime gelemez oldum
Bunları yazmaya arlanıyorum

Bunaltıyor beni bu koca şehir

Sevdalanıp yanmasaydım !
Bugün hiç derdim olmazdı
Sözlerine kanmasaydım
Bugün hiç derdim olmazdı

Oğrun,oğrun köşe bucak

Sanmaki bu devran böyle gidecek
Her canlının ömrü birgün bitecek
İster yaşlı genç ol vade yetecek
Neyine güvenem de yalan dünya ?

Vadesi yeteni kabiri haklar

Döndürme yüzünü kurban olayım
Sen ol bu dünyada güneşim ayım
Yalnız ben seveyim, ben okşayayım
Başka el gezmesin O saçlarında

Kalbimin içidir en güzel yerin