Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Dünyalık serveti önüme sersen
Gonca güllerimi bir/tek sen dersen
Gönül tapusunu elime versen
,,,,Kapımda kul köle olsan istemem
,,,,Yolun açık olsun git güle,güle

Estirip başımda sevdalar yeli
Ben burda aşkınla olurken deli.
Sen’se sevdiğini etmedin belli,
,,,İstenmeyen gönle zorla giremem
,,,Al aşkını senden aman dilemem

Halden anlamayan bir YÂR seversen
Solarsın açmadan ister istemez
Bir Mecnun misâli susuz çöllere
Salarsın başını ister istemez

Günü gelir sende varman farkına

Şu koca dünyada kaldım bi-çare
İsterse Recm-edip taşlayın beni
Sevdanın ateşi sardı bedeni
İster kaynar suyla haşlayın beni

Gün ayı ay yılı kovalar durur

Daldan kopup düşen yaprak misâli
Ne çabuk gözünden düştüm sevdiğim?
Koşarken arkandan Mecunun timsâli
,,,Bilecektin kadir kıymet bilmedin
,,,Silecektin akan yaşım silmedin

Bitmeyen hülyaların
En tatlı seherinde
Akşamları bekleyen
Yollara dalabilsem

Ilık bir buse gibi

**
insan birini sevecekse eğer
öyle birini sevmeli ki onu görünce
kalbi kalbinde atsın.
insan öyle birini sevmeli ki
onu görünce ecelin bile yüzü

Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir
Nede yıldızlar gibi parlayıp sönmektir.
Ölmezliği düşünmek,boşuna bir emektir..
Kahramanlık saldırıp bir daha dönmemektir..
*
Sızlasada gönüller düşenlerin yasından

Aylarım yıl oldu yıllarım asır
Basamam yerlere acıyor nasır
Bulsam yatacağım bir kuru hasır
,,,Şu benim halimi bilmedi gitti
,,,Kahrım YÂR'e değil feleğe benim

Bütün dertlerimi, yazdım şiire,
Kaldı defterimin,satırlarında,
Tükenmez dertlerim geldim ahire
Kaldı defterimin,satırlarında..

Sürmedim ömrümde,yarle harmanı