Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Dünyayı sarmışken bu Aşk'ın ünü
Unutmadım koyup gittiğin günü
Yoktur hasretiyin arkası önü
İncitip kırdıysam bağışla beni

Kul olmaz hatasız esastır bilmek

Gönlüme diktiğim nadide gülüm,
Bağrıma basıpta saramadım ki.
Ömrümde açılan yeşil goncamdın
Bağrıma basıpta saramadım ki.

Aşkınla kanıyor,bu deli gönlüm,

ister elim donsun,suyum buz tutsun
İster rızkım soğan ekmek aş olsun
İsterse yollarım kar,çamur dolsun
Yağmuru başkadır,kışı başkadır
Bana sade köyüm gerek köyüm

Bana ne yağmurdan bana ne selden
Coştu duygularım dökülür dilden
Zar eder bülbülüm sevdiği gülden
Bu can iflah etmez azdı yaralar

Çok gördü vefasız bana kendini

Dilimde kalmadı ağıt
Elimde yok kalem kağıt
İster artık kendin dağıt
Bana ne aşkından senin

Yıllar yılı hep ağladım

Topladım düşleri bir bir koynuma
Bahtı karalıyım birde sen vurma
Asılırlar günah olup boynuma
Bahtı karalıyım birde sen vurma

Hasret acı verir bu garib cana

Yine gurbet elden bir name aldım
O yaralı ben yaralı bahtı kara YÂR..
Arada bir nolur hatır sor diyor
O yaralı ben yaralı bahtı kara YÂR..

Çektiği çileler gider ağrıma

Başı boz'dumanlı karlı dağlarda
Sevda yollarında ZOR bana düştü
Şeyda bülbül oldum viran bağlarda
Bir gülü beklerken ZAR bana düştü

Duman eksik olmaz ben dertli dağım

Çöllere düşürdüm akılsız başı
Başım dumanlıdır gözlerim yaşlı
Bilemedim meğer küçükmüş yaşı
Başım dumanlıdır gözlerim yaşlı

Oturup karşıma canımı yaktı

Yürek kıpır kıpır atıyor gayri
Gönül ummanına daldım EMİNE/M
Ne yapsamda artık dönemem geri
Başımı sevdana saldım EMİNE/M

Sevdayın ateşi bağrıma vurur