Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Şu dağlar yerinden ayrılır birgün
Son bulur dünyada edilen sürgün
Nice bin senede çürüyen canlar
Hakkın emri ile dirilir birgün
**
Başı bozdumanlı karlı dağ olsa

Anlamadın birkez olsun bi-tanem
Git bakalım elbet sen'de anlarsın
Izdırabla doldu ayım ve senem
Zorları görünce sen'de anlarsın

Düşürdün sevdanla beni tuzağa

Bir güzele meyil verdim vereli
Beni Mecnun etti gördüm göreli
Gezerim çöllerde divane deli
O yâr buralardan gitti gideli

Başladı gönlümde fırtına kışlar

Boşa gam,tasa çekme
Taşa umutlar ekme
İnsanca yaşayana
Vurulmaz asla tekme

Dedenizde böyleydi

*
Pamuk ipliğine ümit bağlayan
Birini görürsen beni hatırla
Ömründe gülmeyip hergün ağlayan
Birini görürsen beni hatırla

Ne halden anlıyor ne söz dinliyor
Seviyorken kanka oldu birisi
Ölsemde kurtulsam keşke elinden
Geldi hayatımı yaktı birisi

Hayaller kurarken ikimiz için

Bu dert çile bitmese de
Bir kez Beni yakalamış
Tünemese, ötmese de
Bir kez beni yakalamış.___Recep ÇAĞLAR

Bitirdiler beni böyle

Ben seni seveli ayıkmaz başım
Birlikte bulalım gelde bir çözüm
Zehir ettin bana ekmeğim aşım
Birlikte bulalım gelde bir çözüm

Hiçbir iş göremem akıl yok serde

Köyümüzde biter gül ve menekşe,
Bir melekmiş benim yâr'im bilmedim..
Sarılsaydım demeseydim ben keşke.
Bir melekmiş benim yâr'im bilmedim..

Mecburen gurbete düştü yolumuz,

Her dallardan bülbül gibi taşlandım
Bir güle değilde hara aşlandım
Bu sevdayla ben birden yaşlandım
En sonunda bir sal ile taşındım

Mecunun çölünde seraba kandım