Dün aldığım kalemin yazıp yazmadığını denerken
bir kâğıt buldum, çizgisiz, bembeyaz.
Düşündüm ilk ne yazsam diye.
Sonra fark etmeden,
sanki ellerim seni hatırlıyormuş gibi,
adını yazmış.
Kalem yazıyormuş meğer.
Hatta fazlasıyla.
Sildim, çizdim, yeniden başladım,
her seferinde başka bir şey yazmak isterken
yine seni yazmışım…
Dün aldığım kalem hâlâ duruyor masamda.
Onunla bir daha hiçbir şey yazmadım.
Çünkü bazen ilk yazdığın,
son yazdığın oluyor……
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 19:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!