Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Dün gece yine düşününce seni
Dolunay yerine
Bakışların
Yardı içimdeki karanlığı
Anladım hala neden
Yarım kalan aşkların yaşadığını

Yarım bırakıp da son bir bardak
Sıcak çayımı
Düşsem hayallerimin peşine
Yeni bir acı dindirir mi?
Senden kalan hasreti
Yeni bir köz

Sevgiyi yarının sislerine emanet ettiniz;
Hevesiniz sustu, cesaretiniz gecikti.
Dudaklarınızda bekleyen her kelime,
Ömür boyu söylenmemiş şiire dönüştü.

Size en yakın olan o dostlarınız bile,

Göklerde tahtını dolunaya
Bırakmaya hazır bir güneş
Yeryüzünde
Sahipsiz insan çığlıkları
Dürülüdür
Günün ilk ışıkları

Bilmem ki; kimin ahıdır bizi bahtsız bırakan
Neyin günahıdır bize gün yüzü göstermeyen
Şu vefasız dünyada gözüm şahit değildir ki;
Karanlığı yaşamadan gün aydınlığa kavuşsun.

Bilir misin nasıl bir gam lal eder insanın dilini

Yaşamak, gül bahçesine girmek
Gülü kokusundan ettikten sonra
Hiç dokunmamış gibi
Başını alıp çekip gitmek değildir.

İnsan, gözlerini açtığı her sabahı

Sen gelmeden gözünün feri gelir aklıma
Gönül penceremden bir umut yeşerir
Ardından saçının rüzgârı girer içeri,
Ellerinin sessizliği,
Dudaklarının unutulmuş sıcaklığı...
Bir anda güz mevsim değişir ruhumda

Yaşa, fakat yalnızca nefes alarak değil;
Bir sabahın ilk ışığının
Geceden sabaha ne getirmek istediğini
Eski bir bahçenin
Taş duvarlarında dünün parmak izlerini
Kırık bir kapının

Cemreler düşmese de olur bu yıl bahara
Ne hava ne su ne de toprak ısıtır beni
Sen yeter ki nefes al ben seninle yaşarım

Olsa da içimde kaybetme korkusu
O tarifsiz acını bile özledim

Gözlerin ne kadar uzağı gösterse de
Kalbinin görebildiğini yaşarsın
Umudun ne kadar kanatlansa da
Göklere sığan korkun kadar uçarsın

Ne kadar alımlı olsa da kaşın gözün