Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Ömür solgun, mevsim oldu sonbahar
Yeri geldi konuştum, yeri geldi sustum
Üzdüğümde oldu, üzüldüğümde
Umudum da kaldı, korkularım da
Dost yüzleri, yarım sevinçlerim de
Hepsi şimdi dünün toz tutan raflarında

Geri dönüşü olmayan günler için
İnadına işliyor zaman
Tüm acımasızlığı ile koşarken
Gurbetin son durağına
Attığı her adım
Yazılı olarak taşınıyor yarına

Ömür dediğin, bir nehir gibi doğar dağlardan
Coşkuyla akar ovalardan, yollardan,
Bazen taşar, bazen durulur,
Bazen kayalara çarpıp köpürür.
Sonunda durulsa da bir denizin derinliğinde.
Önemli olan yolda kaç susuza can verdiğidir.

Ben, önde olanların eşiğine hiç varamadım.
Gündüzler beni tanımadı;
Gece, ismimi usulca eski duvarlara yazdı.
Sonra duvarlar konuşmaya başladı.
İnsan, kendi sessizliğini
Dinlemeye mahkûm edilince

Biz bu nehirlerin hem durgun
Hem de çılgın hallerini gördük
Kanıp kuru dudaklara
Suyuna teslim olma sakın…
Bulanınca sele
Bir yudum içilecek

Gözümden gönlüme aktın bir anda
Gözlerin de
Kalbimi çağırmamışken daha
Öylesine masumdun ki gülerken
Titreyen dudakların söyledi
Belli ki henüz daha değmemiş

Öyle bir yol yürüdüm ki; hayatta
Yokuşu da gördüm inişi de
Şükür vaktinde
Ruhuma aşina
Sabır anında bedenime yabancı
Kendi yol ayırımlarına ayarlı

Selam o kimselere ki; iddia değil dua sahibidirler
Selam o kimselere ki; riya değil hayâ sahibidirler
Selam o kimselere ki; öfke değil sabır sahibidirler
Selam o kimselere ki; şan değil şükür sahibidirler

Selam o kimselere ki; isim değil ilke sahibidirler

Gonca güllere aldanma sakın
Sen bu bahar daha güzelsin
Dalına dokunma nergisin
Geceye kokun
Rüzgâra sesin karışmasın sakın

Ne zaman
Bir kır çiçeği görsem
Utanırım
Uzandığım güllerden,
İlle de papatyaya olan
Sevgimden