Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Deniz suyunu avuçlayınca anladım
Bazı şeylerin
Göründüğü gibi olmadığını
Meğer ne çok sevenim varmış
Gönlümü almaktan

Çağırdın beni ve ben yollara koyuldum
Sana gelmek için
Kaç gece yürüdüğümü bilmiyorum.
Denizlerin köpüklerini,
Dağların karla mühürlenmiş alnını,
Yüzyılların paslı kapılarını aşarak geldim.

Kabullendikten aylar sonra
Anladım ki beni bekleyen
Bildiklerimin
Yerinden oynatamayacağı
Dağlardan büyük bir sorun

Memleketi özlüyorum gurbetin son durağında
Kulağımda kuzu sesleri gözüm tozlu yollarda
Hafiften bir rüzgâr çiçek kokuları burnumda
İçimde bir bülbül dikensiz gül arar toprağında
Memleketi özlüyorum hasretin son durağında

Bir merdiven vardı kapısı ilk nefesle
Aralanan, yabancı da değildi
Ne karşılamaya ne de uğurlamaya
Bir bakış, bir gülüş,
Kırık dökük bir basamak
Çocukluğum üstünde geçti yalınayak

Herkes az buçuk renkli
Herkes
Siyah ile beyaz arasında
Sadece ikimiz
Uç sınırlarda
Birbirimize

Ne zaman çiçek açtın hangi ara yeşerdin
Yaprak renklerinde isyan
Başka mevsimlerde yer arayan ağaç
Sonbahara da kafa tutacak kadar
Hangi ara yüreklendin
Sen de hepimiz kadar

Ey sevgili üç hidrojen
Bir karbon atomundan oluşan
Metil grubu gibisin
Yokluğunda
Düğümlenir nefesim
Solar gülen o yüzüm

İçimde
Bir masum ilkbahar
Bir deli yaz
Bir serseri sonbahar
Bir yanık karakış
Uçuşan kelebekler

Güneşi uğurladık geceye
Dolunayla buluşsun diye
Denizde matem havası
Maviden eser yok
Bulutlar gam yüklü
Kızıla bürünmüş gökyüzü