Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Kalın bir taş duvar
Örse de aramıza
Şu karanlık gece
Yarın güneş
Berrak denizlerden
Bizim için doğacak

Güneşe siyah perde çekersin
Dolunayı gündüze süpürürsün
Karanlığa aldırmadan
Yıldızları sahneden indirirsin

Yetim bir çocuk bakar gözlerine

Havada kararsızlık el sallar eylül yaza
Yeşil sarı, mavi koyudur deniz ve gökte

Yapraklar dökülür yere aheste aheste
Sert rüzgârlar eşlik eder bu asi ayrılığa

Sen kara bulutlarda padişah misali
Taht sahibisin
Uçsuz denizlerde tek damla gibisin
Bir aklanır kar olursun
Bir toprağa bulanır çamur olursun
Sahte hazlarla kuşatır da zihinleri

Beyaz bir papatya bahçesinde
Kaybettim memleketin yolunu
Şimdi
Çocuğuyum gurbet denen
Bu karanlık şehrin
Çekiç darbesine boyun bükmüş

Düşüncelerim bir çıplak çöl olsa da
Kalbimde
Bir ormanın tohumları ekili
Görmemek kavuşmaktır aslında
Arar mı hiç ay ışığını ayda yaşayan

Şu vakitsiz ayrılıklar yok mu?
Bir yıldırım gibi düşer kalbe
İnsan güçlü görünse de,
Zaman;
Dişleri taştan bir değirmen,
Öğütüyor ömrünü sessizce.

Misafirdir günbatımı geceye
Bırak
Kaybetme endişesini
Sana ait olanın yolu
Başkasına çıkmaz azizim
Gün doğumuna gebedir

İnsan neden yağmurdan kaçar ki?
Sanki birkaç damla su,
Ruhundaki sırrı çözecekmiş gibi...

Eskiden ben de korunmaya çalışırdım.
Hatıralardan sonra anladım ki; insan

Ey güzümü yaza çeviren güzellik
Yüreğime bahar olup sen düştün
Bir kayısı çiçeği gibi de
Beyaza boyadın tüm düşleri
Artık nereden eserse essin rüzgâr
Gönlümüz