Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Sen ey gönlümü ansızın
Çalan
Gülüşünü
Masum mu sanırsın

Bakışlarının

Hoş olup olmayacağını
Zaman gösterecek,
Ancak
Ortada bir çakallığın olduğu
İlk günden kendini ele veriyor.

Bir annenin masum bakışlarında
Ansızım gördüm kendimi
Bir papatya çiçek açtı gözlerimde
Yarınlara dostça güldüm sebepsizce

Oysa yabancıydım kendime

Çıkan söz cahil olduktan sonra
İster şair ol, istersen şiir
Kelam gönlünden doğmuyorsa
Ne şiirsin ne de şairsin aslında

Unutma ki şu koskoca âlemde

Bir acımasız karanlıkta çözüldü hayatın sırrı
Gök gürültüsü, fırtına sesi
Geride artık hepsi
Eş, dost, arkadaş yok bizi arayan bizi soran
Unutulduk aynalarda da halimizden eser yok

Şehrin uğultusundan kirlenmiş ruhum
Medet bekler kıyıdaki dalgalardan
Ağaçlar köklerinde yer açar
Arınsın diye ruhum korkularından
Çalıda bir masum minik serçe
Cennet şarkıları söyler hiç durmadan

Susar her şey sadece korku konuşur
Gün batımında
Susar her şey sadece umut konuşur
Gün doğumunda
Korku ile umut arasında
Bir gün daha susar huzur arayışında

Yıllardır susturulmuş bir esir sesi gibiyim,
Eski bir düşte kendi yankısını arayan
Geceler, siyah rengini seriyor omuzlarıma
Ve yalnızlık,
Taştan bir krallık, yükseliyor huzur evlerinde

Gözlerin…
İki unutulmuş liman gecemde
Her bakışın
İçimde kırılan, sızan bir akıntı

Bir taş düşer gibi susarım

Toprak, bir annenin avuçları gibi sıcaktı.
Ayaklarımız onun nabzını dinlerdi;
Gökyüzü, mavi bir mabedin kubbesi gibi
Usulca üzerimize açılırdı.
Rüzgâr düşüncelerimizi savururdu.