Doymak Bilmez İnsanoğlu

Ne makama ne paraya
Doymak bilmez insanoğlu
Oturtsan köşke saraya
Doymak bilmez insanoğlu

İsyan eder hep darlıkta
Kanaati yok varlıkta
Şükür bilmez hiç sağlıkta
Doymak bilmez insanoğlu

Karun olsa gözü açtır
Servet yığmak tek amaçtır
Hırs çok kötü bir mizaçtır
Doymak bilmez insanoğlu

Unutur kendi özünü
Dinlemez dostun sözünü
Toprak doyurur gözünü
Doymak bilmez insanoğlu

Hayat sürmez ilelebet
Sona erer bir gün elbet
Ahret sıla dünya gurbet
Doymak bilmez insanoğlu