Aynı şehir,aynı yollar
Ama ben yolumu kendimde kaybettim
Gülüşüm vitrin süsüydü
Düştüğümde arkamı terk ettiler.
Bir ekmeği bölüştük sandım
Meğer herkes payını sayarmış
Adımı bilen çoktu
Derdi bilen kalmazmış.
Yalnız kaldım bu şehirde
Dost dediklerim gölgeymiş,
Ben dibe vurunca sustular
Ayağa kalkınca her biri yok olmuş bitmiş.
Yalnız kaldım anladım
Bu yara beni ben etmiş
Kalabalıkta kayboldum
Kendimi buldum,herkese yetmiş
Bir selamı borç yazdılar
Bir yarayı yük saydılar
Ben sustukça derinleştim.
Onlar konuştukça dağıldılar.
Yalnızlık öldürmedi beni
Dost diye sarılan yaraymış.
Eser adı:Dost Diye Sarılan
Söz Yazarı: Ayşe Sevcan Karakulak
Tarih:20.01.2026
© 2026 Tüm fikri ve telif hakları eser sahibine aittir. Eserin tamamı veya bir bölümü,eser sahibinin yazılı izni olmaksızın kopyalanamaz,çoğaltılamaz,yayımlanamaz ve ticari amaçla kullanılamaz.
Ayşe Sevcan Karakulak
Kayıt Tarihi : 31.07.2026 00:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şarkı, dost sandıklarının en zor zamanda sessizce uzaklaştığını gören bir insanın iç yolculuğunu anlatıyor.Kırgınlıkla başlayan hikaye,yalnızlığın içinde kendini yeniden bulmaya dönüşüyor.Dost Diye Sarılan,sahte dostlukların ardında kalan gerçeği ve insanın en güvenilir yol arkadaşının önce kendisi olduğunu hatırlatan duygusal bir eserdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!