Dön Bak Denize Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Hava ılık, yalı melteme durur;
Gençler saz vurur, sözler ezgilenir;
Her yaş, kesimden insanlar gezinir.

Utangaç bir ses “çayım var” der;
Belli ki tezgahı yeni açmış;
Yüzü insanlara, sırtı denize dönük.

Satış az, çiğdem de var tezgahta;
İki satış arası çiğdem çitlenir;
Çöpler bir süre sol avuçta bekletilir.

Oldukça koyu esmer bir yüz;
Güzellik ölçülerine göre hayli çirkin;
Yaş geçgin, saçlar erken gizlenmiş.

Karası içimi ısıtır, buğday karası;
Seni seviyorum demek isterim;
Akşama sofraya koyacağı ekmeğe.

Çay karşılığı kazandığı o ekmeğe;
Daha güzel nasıl olunabilir ki?
Seni seviyorum derim içimden.

Arada dön bak denize derim içten;
Mavili ufukta bir şey göreceksin;
Belki torunla bankta görüneceksin.