Doğuyor Beşinci Mevsim Şiiri - Kenan Gezici

Bir yerlerde rehindi gözlerin bana gelmedi.
Bu benim hüsnü zannı mı yoksa gerçek mi.
Bir çekişme var benim içimde ama.
Gözlerin geliyor aklıma, neden biliyorum farklı.
Gözlerin benim tarafımda, ya sen nerde durursun.
Gözlerin anlı hasretle dağlanmış bir şivekar.
Bana bakıyorlar gecikerek, öyleyse anlamı ne.
Süzüyorlar tepeden tırnağa sıcaklık değiyor.
Gönlüm gönlüne doğru gidiyor desem mi yar.
Kulağımda çelişkiler içimden haykırıyor.
Dört mevsimmiş gibi değil bu beşinci mevsim.
Yüzü kızarmıyor farkında olmasam da.
Sonra ve eski kalbimde, fotoğraflar kalır.
Bakınca yağmurlar yağar çiçekler büyür.
Umut vermek peki ne, hangi serinliğime düşer.
Kabulü nasıl olur, la demek gerek, inkârı hak.
Nasıl korku verir tereddüt, yaşamayan.
İnsanı kendiyle bire bir konuşturur bu.
Kış gibidir ürker tedirginlik parlak, değer gözlere.
Artık yabancısısın ben bu şehrin.
Ancak buyurursa Belkıs tahtından.
Yolculuk başlar neşeli, ne dalgınlıklarla.

Kenan GEZİCİ 03/09/2026