Döğünür durur Şiiri - Hüseyin Durmuş 3

Bir tuhaf anlayış üretti insan,
Bencilliğ ile öğünür durur.
İnattan caymadı diretti insan,
Direnmesi boşa döğünür durur.

Aklına bir fikir gelir acele,
Anlatır acele, duyup hecele.
Aceleyle kalkan gider ecele,
Ürker telaşlanır döğünür durur.

Uslu uslu düşün nefse yenilme,
Yanılıpta salak diye anılma.
İyi hesap et ki, birde yanılma,
Yanılgıdan bizar döğünür durur.

Döğünmekle geçse bütün yaşamın
Bozulur encamın, giyim kuşamın.
Çöker içten içe tüm ihtişamın,
Eninde, sonunda döğünür durur.

İnsana gereksiz boşa öğünme,
Ümitsiz kalınca başlar döğünme.
Aklın varsa böyle şeye değinme,
Durmuş oğlu değen döğünür durur.