Ben ölmeden gel;
Belki bir an sonrası…yarın,
Belki bir yıl sonrası bugün…ben ölmeden gel,
Değmez ve değersiz her şey nefes almak dışında,
Gidenleri gördüm kaç kez, mevsim kış musalla taşında,
Serilmiş sere serpe şuursuz, birileri başında,
Taki gömülür, gömenler oturmaz dahi makberin taşında,
Pekala ne kalır, kalmalımı bir başka deyişle,
Bir sedamıdır yoksa mücadelesi yaşamın,
Yaşamcısı tek değilmi kendi savaşında,
O zaman ne değişti ha mezarda yine kendi başında,
Diyorum ki, kısır döngü bu yaşam
Gelen gider bir gün değermi tasam,
Alın tarlalarımı, kırk koyunum sizin olsun,
Aslı yoksa yaşamın sanamı kalır kasam,
Emanet nefesleri kullandın tek tek,
Geçendi ömür bilemedin bir tek,
Son ödeme günü o gün…
Nihai nefeste alacaklı ölüm,
Aracıdır Azrail, felekse bahane,
Hadi şimdi bir olun benide gömün.
Hayret…Bugünse Doğum günüm.
30.09.1952
Serdar TUNÇLUER
Kayıt Tarihi : 30.09.2009 14:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
30.09.2009 Serdar TUNÇLUER....ben.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!