Dağa sormuşlar:
“Niye bu kadar hüzünlüsün?”
Dağ, gülümseyerek bir ah çekmiş:
“Sebebim sensin desem, beni anlar mısın?”
“Yok,” demiş insan,
“Ben kimim ki senin gibi bir dağı üzeyim?”
Dağ yine gülümseyerek bir ah çekmiş:
“Gökyüzünden bir damla yağmur eksilten sen değil misin?”
İnsanoğludur ya, cevabı hazırmış:
“O dediğin insan ben değilim.”
Dağ bu defa iğrenerek bakmış:
“Arabayla buraya kadar çıkan sen,
evinin yan tarafındaki tarlaya bile araçla giden sen değil misin?”
İnsan susmuş...
Ama yine de hatasını kabul etmemiş.
Çünkü doğaya en büyük zararı veren,
çoğu zaman kendini suçsuz sanan insandır.
Bawer Bager
Kayıt Tarihi : 25.06.2026 21:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!