DİVANE GÖNLÜM
Arafta kalan gönlüm,
Kendi izinde kayboldun;
Nice bahar devirdin,
Bir sızıya yenildin.
Yollar sana yâr oldu,
Geceler yükünü aldı;
Aradığın o huzur,
Bir ömrün ucunda kaldı.
Bir sevdaya tutuldun,
Kül oldu baharların;
Rüzgâra savruldu hep,
Yarım kalan duyguların.
Sustum, seni dinledim,
İçimde eski bir sızı;
Meğer en zor yolculuk,
Kendine dönen gönlünmüş.
YÜCEL ÖZKÜ
12 Temmuz 2026/16:34
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 20:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!