Dinle Kalbim Şiiri - Bilal Bildik

Ah benim çelme takılmaya alışkın
Kırılınca yokuş aşağı yuvarlanan
Kendine aciz, elaleme cömert kalbim
Hiç mi ders almazsın geçmişten
Yüzüne gülene dost der kanarsın
Herkesi kendin gibi sanıp aldanırsın
Birkez de olsun kendini düşünmek varken
Siyahı beyaz görüp bir heyecan ararsın
Utanmayı unutanlar yerine de sen utanırsın
Hey gidi kendine düşman, herkese dost
Yediği sillelere doymaz kalbim benim
Kendini el, eli ise sanki yar sanırsın

Hey benim her imdada yetişen
Mutlu olmayı unutmuş kalbim
Seni üzenler hep mağdur olur
Seni ise suçlu ilan ederler nedense
Herkes adına üzülmeye doymaz mısın
İnsanoğlu nankör ama sen ne zaman anlarsın
Ne zaman anlarsın kalkmamak için
Balçığa batmamak için düşmemeyi
Herkes yarasını sana bırakır, sen yanarsın
Bırak artık, bitmez ki dünyanın derdi
Bitmez güler yüzlü, masum sözlü şeytanlar
Kaybedersen son canını, kendini çok ararsın