Ah benim çelme takılmaya alışkın
Kırılınca yokuş aşağı yuvarlanan
Kendine aciz, elaleme cömert kalbim
Hiç mi ders almazsın geçmişten
Yüzüne gülene dost der kanarsın
Herkesi kendin gibi sanıp aldanırsın
Birkez de olsun kendini düşünmek varken
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta