Yandı bağrım sardı bir kara dumanı
Gönlümde gizlendi sevdanın fermanı
Hasretin içimde açtı hep yamanı
Düştüm bir sevdaya dini imanı yok
Rüzgârın dilinde kaldı kırık sözler
Geceler bağrımda büyüttü kor közler
Gözlerin gönlüme serpti nice izler
Düştüm bir sevdaya dini imanı yok
Turnalar göğünde aradım seni ben
Yolların sesinde yoruldu yorgun ten
Yüreğim kor oldu adını seni çağırırken
Düştüm bir sevdaya dini imanı yok
Çiçekler sarardı sensiz kaldı bahar
Gam yüklü yüreğim bekler derin nazar
Ömrümün defteri yazıldı bu kadar
Düştüm bir sevdaya dini imanı yok
Dağlara sır verdim sustu soldu yaprak
Gönlüme ateşti vuruldu bir tuzak
Kul Ortak der içim oldu yanan ocak
Düştüm bir sevdaya dini imanı yok
Nakarat
Yandı bu yüreğim dumanı dinmiyor
Sensiz geçen ömrüm yaraya dönüyor
Hasretin içimde kor olup yanıyor
Düştüm bir sevdaya dini imanı yok
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 24.05.2026 16:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!