Din İstismarı Şiiri - Uğur Musab Şahin

Şeyh kendi ilmin de, fende aciz kalmış,
Birde şehrin orta yerine dergâh açmış.
Önce sen nefsine, himmet-i ilim ver.
“Dün müritmiş, bugün mürşidim” der.

Mürşit, mürşide kaynıyor ahir zaman.
“Onlar verir” diyorlar, dinde ferman.
Benim buna aklım yatmıyor, dilim lal.
Dinden çıkmadan, Allah’ım canımı al…

Din istismarı zannımca en büyük şer,
Binlerce yıl öncede, küfre düştü beşer.
İlla helak mi olmalı, yola gelmek için?
Ey! Âlem-i İslam; ya kiri, ya nuru seçin.

Çil yavrusu gibi dağılıp, parçalanmışız.
Vebali bizdedir, kâfirleri dost sanmışız.
Hala düşmanın kapısında beklenmekte,
Bir mecnundan teknoloji dilenilmekte…
2026