Dilsiz Nârem Şiiri - Fatima Ahmet

Dilsiz Nârem

Seherin vaktinde karanlık çöker
Sevgiden anlamaz yâr dudak büzdü
Sen uzak gezerken tan yeri söker
Kaderin pis ağı bahtımı üzdü

Köz olan sevdadan sinem yanıyor
Gönül mahzenimde yürek kanıyor
Sevdayı bu zalim yar sen sanıyor
Hicranı kurşun tek sineme düzdü

Varlıkda çoklukta gözümde yoktu
Sevilmeye açken altına toktu
Fırkatın sükûtu saplanan oktu
Şahmaran misali ömrüme sızdı

Sessizce içimde tufanlar oldu
Dilsiz nârem ile ömrümde soldu
Bir damla teselli gönlüme doldu
Kalbime usulca umutlar süzdü

..Fatima Ahmet...