Dilsizdir benim acılarım
gözlerimden yaş olur akar
gülen yüzümün ardındaki beni
kimse bilmez kimse görmez
ben sessiz bir dünyada yapayalnız yaşarım
bazen yağmurlar titretir bedenimi
en çok yanlış anlaşılmaktan korkarım
aynaları rakip ederim kendime
bakmaya bile korkarım
yaşanmışlıklarım derin façalar atar yüzüme
en çok da yüreğime
ben yaralarımı sararım kimsesizce
yoktur sesimi duyan
acıma şahit olan
terimin tenimi yaktığı gecelerde
genzimde tutulup kalır
acıların tuzlu ve kekremsi tadı
irislerimde kimliksiz suretler
prematüre bir aşkın can verişi
takılıp kalır göz bebeklerime
kabir azabı düşünceler içinde
kundaklarım ölü mutluluklarımı
kan revan içinde ellerim
ben en çok geceyi severim
örter her bir acının üzerini
ve yağmurları hiç belli etmez göz yaşlarımı
hiç ihanet etmez bana
ne dili vardır nede gitmek için ayakları
sahi her ayağı olan gider mi
21.10.2020 14:30:50
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 18:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!