Dilenci Şiiri - Zeynep Ceylan

⸻

Yüreğim sanki bir dilenci,
kapında utançsız bekleyen?
Bir kırıntıyı sevda sayan,
bir bakışa ömrünü veren.

Ellerim titriyor sustukça,
adını anmak bile yasak içimde.
Sen görmezden geldikçe
Bende daha da büyüyor yara

Bir insan kaç kez eğilir
aynı kapının önünde?
Kaç kez gururunu yutar
“belki bu sefer” diye diye?

Ben artık anladım…
Bu açlık sevgi değil,
alışkanlık.

Ve ben,
senin yokluğuna muhtaç kalacak kadar
küçülmeyeceğim.

Bugün ilk defa
kapından değil,
kendimden içeri giriyorum.