Dile Vermişim Şiiri - Hüseyin Özçelik

Uçun yapraklar kışa haber ver
Kafalar yüksekte başa haber ver
Yuvası yıkılan kuşa haber ver
Ben bugün telimi yele vermişim

Kâh yağmur kâh yağıyor dolu
Meyvesi dökülmüş boşaldı dalı
Arılar çekilmiş kovanda balı
Rüzgarla birlikte kara vermişim

Ömür gidiyor gelmez geriye
Dünyayı ver neyler sen divaneye
Durmadan dönüyor işte feleğe
Döndükçe ömrümü hara vermişim

Sona doğru mutlak gider yolculuk
Yeşersin yapraklar olsun tomurcuk
Bakışlar var idi bak boncuk boncuk
Aktıkça gözlerim sele vermişim

Dil sözler söyler kendi halince
Köprüler kurulur kıldan da ince
Kervan veda eder zaman gelince
Ben bu ömrü bir karara vermişim

Hüseyin’im alem kendi halinde
Şu faniye de mahluk kendi dilinde
Sabah ayazında seher yelinde
Garip halimce ben dile vermişim