Boş Vermişim Her Şeyi
Boş vermişim her şeyi artık,
Ne doğruyu tartıyorum ne de Yanlışı, yorulmuşum insanları,
Çözmeye çalışmaktan artık
Kalbime geleni değil yüreğimden Gideni kabullenmişim ben,
O kadar düşmüşüz ki yanılgıların İçine kimi nereye koyacağız,
Şaşırmış kalmışız içimizde,
Güven dediğin ince bir cam gibi Kırılmış elimizde elimde kalan,
Sadece sessiz bir sızı şimdi
Geçmişi kapanmayan sayfalar Duruyor hala her çevirdiğimde İçim biraz daha susuyor,
İnanç dediğim şey yorgun bir Gölge gibi peşimden geliyor
Ama bana ait değil artık
Dost bildiklerimle sınandım ben en, Çok gülüşlerin ardına saklanan,
yaraları gördüm sorgulamadan,
Sevdiklerim öğretti bana,
İnsanın en çok inandığı yerden Kırılırmış
Yalnızlık ise korkulacak bir şey Değilmiş meğer kalabalıkların,
Ortasında kaybolmakmış asıl, Mesele gidenleri uğurlarken
Kendimi bırakmışım şimdi ve Bulduğum tek şey kendi, Sessizliğim miş meğer
Boş vermişim her şeyi evet
Ne beklenti kalmış ne de sitem İçimde kırılmışım ama
Dağılmamayı öğrenmişim artık
Ne gelene tutunurum ne gidene Üzülürüm şimdi boş verdim Herşeye artık...
Yazar Murat şair
Yazar Murat ŞairKayıt Tarihi : 12.06.2026 22:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!