Dikenli yollar da Şiiri - Murat Ülkü

Dikenli yollarda yorma kendini,
Gülün nazı değil, papatya yeter.
Giyinmiş o beyaz safi rengini,
Bahar düşü değil, papatya yeter.

Güneşten süzülmüş halis sarısı,
Gönül sarayının balın yarısı.
Gerekmez ömrün o eski ağrısı,
Renklerin kârı bu, papatya yeter.

Toprakta incidir bembeyaz yüzü,
Sapsarı kalbiyle boğar her güzü.
Söylemez kimseye tek acı sözü,
Hicran işi değil, papatya yeter.

Kırmadan dökmeden sever her hali,
Bazen sarı sıcak, bazen kar hali.
Huzurun dünyada en doğru yolu,
Yalan işi değil, papatya yeter.

Garip bir gerçeği özünde saklar,
Beyaz örtüsüyle günahı paklar.
Vefasız olanı sessizce dışlar,
Hile işi değil, papatya yeter.

Süslü bahçelerin yalanı çoktur,
Gülün yaprağında gizli bir oktur.
Sarı yüreğinde hile hiç yoktur,
Nefret kışı değil, papatya yeter.

Kırların koynunda nazlı bir gelin,
Yaprağı ipektir o narin elin.
Sarıya boyanmış sihirli dilin,
Dünya işi değil, papatya yeter.

Kaderi okuruz "seviyor" diye,
Kopardık dalından cana hediye.
Hasretle bakılmaz artık geriye,
Sarı gonca değil, papatya yeter.

Gözümde canlanır o beyaz karlar,
Sarı sıcaklarla erir efkârlar.
Ruhumda açılır huzurlu narlar,
Fani düşü değil, papatya yeter.

Garip Murat söyler sözü özünde,
Beyaz ve sarıyla dostun izinde.
Huzuru ararsan Hakk’ın gözünde,
Papatya ışığı her şeye yeter.