Devrik Cümle Şiiri - Bir Merdümgiriz

"Ne bu hayatı sevdim ne de grameri."

Bana hayat nedir diye sorarsanız
Belirtisiz nesnelerin kol gezdiği,
hatta yer yer emir verdiği
uzun ve devrik bir cümleydi derim.

Öznesi hiç ben olmayan,
gizli özne sanılıp
hiç konuşturulmayan
sessiz bir cümle…

Göz ardı edilen acılarımın
parantez içinde öylece bekletildiği
yükleme neyi, nasıl, niçin yaptığının sorulmadığı;
acı çekmek,
sabretmek,
susmak gibi
bütün ağır fiillerin bana yüklendiği
kuralsız bir hayat cümlesi.

Virgüllerim başkalarının
kurallarına takılmış,
Noktalarım hep yarım kalmış cümlelerimin
sonuna konulmuş,
Hüzünlerim hep üç noktalara sıkıştırılmış.

Ben, kendi cümlemde
hiç ben olamayan
bir nesneye dönüşmüştüm.

Ama sonra o geldi
ve bütün cümleyi yeniden kurdu.

Üç noktalara sıkıştırdığım
hüzünlerimin elinden tuttu.

Yarım kalmış cümlelerimin üzerine
cesaret tohumu ekti.
Sessizliğim kırıldı;
korkudan susan harflerim
ilk kez yan yana geldi
ve kelimelerim filizlendi.

Parantez içine alınan tüm acılarım,
canımı yakmadan
cümlenin içinde görünür oldu.

Şimdi hayat,
öznesi, yüklemi biz olan
sakin ve kurallı bir cümle.

Ve ben,
öznesi, yüklemi biz olan
bu cümlede bir ömür özne olarak kalmak istiyorum.

Merdümgiriz