Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

SÖNÜK KALDIM
Karanlıkların ardında bir yıldız gibi...
sönük kaldım...
ne bir el uzatabildim,
ne de uzanan bir el gördüm.
gördüklerim karşısında,

SÜRGÜN
Damarlarından akan
Sıcak kanı gibi
Sıcak mültecinin vatanı
Ve dağın en tepesinde
Mutluluğu zirvede

Savrulan rüzgârın dalında düşen yaprak gibi
Ayrılmış gecenin gündüzü.

Düne ait bugunun devamıdır yarınlar
Işığı koparırcasına kapanır gözler karanlığa.

Ummadığım ummanda uyuyorum
Uzaklık uğulduyor uğrunda uğradığım haksızlığın
Uyuşmuş uğrak uçurumun dönüşündeyim
Umuyormusun ki bir daha geri,
Geri dönebilirmiyim uçuk gözlerine?
Uçtuğum yerden tekrar tutunabilirmiyim?

UNUTMAZ SANIRSIN
Sevgi kıvılcımları,tutuşunca
hiç bitmez sanırsın...
daldığın hayallerin,
mutluluktan yanaysa,
hiç bitmez sanırsın...

Şiir kadar sıcak sevgimle
Hasret ve özlemle seni seviyorum
Yollar uzun ayrılık vurdu bizi
On yedi ağıstos depremi gibi
Ansızın düştü enkazı
Ayrılık vurdu bizi

Benden vazgeçmek üzereyim
Ama seni bırakmak zor geliyor
Sen vazgeçilmezimsin
Hüsrana uğruyor her günüm
Batı batıyor son ümidim
Bügün daha beter üzgünüm

YANLIZ BANA AĞLA
Nerede hüzünlü,dalından kopartılmış
solmuş...bir gül görsen,
yanlız bana ağla...
nerede yollara düşmüş,yorgun kollarıyla
iki tekerlek çeviren birini görsen

Beni öldüren gidişin değildi
Söylediğin yalanlardı

Bir bitmeyecek sevdaydı
Ya ölüm ya aşktı sende kalacak

Gecenin karanlık çığlığı büyür içinde
Eridiğini yavaş yavaş azaldığını hissedersin
Bedenin senden ayrı başka ruha sarılmış gibi
Bir bütünden kopuk kendine yabancı olursun.

Ellerin boşlukta gerçeğini vuruyor hayalin.