ANTOLOJİ ESER NO: 10
ESER ADI: DERT BENDE KATAR KATAR
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Sosyal Taşlama / Felsefi-İlmi Türkü
SÖZLER
[I. Kıta]
Âlimin dili kilit, anahtarı kaybolmuş,
Cahilin boş torbası, nifak ilen dopdolmuş.
Hakikat garip kalmış, köşesinde solmuş,
Bilim küsmüş dünyaya, cehalet bayrak olmuş.
[II. Kıta]
İlim nedir sorsan, bakmaz kitabın yüzüne,
Kulaktan dolma lafla, kül eler Hak gözüne.
Zalim ne anlar dertten, bakmaz elin özüne,
Sözü zehirli okmuş, saplar masum özüne.
[III. Kıta]
Âlim konuşsa dert olur, sussan ömür biter,
Cahilin gürültüsü, arştan öteye gider.
Dünya kimlere kalmış, kim kimi takip eder?
Meydan boş kalmış meğer, dert bende katar katar.
[Şiir Bölümü / Spoken Word]
"Bak şuraya...
Kürsüye çıkanın sesi çok çıkıyor diye, doğruyu o söylüyor sanıyorlar.
Oysa asıl cevher, o köşede sessizce ağlayan kitabın içindedir.
Sen bilimi 'laf salatası' sananlarla dolu bu sofrada,
Aç kalmayı şeref sayanlardan mısın?
Zalimin zulmü varsa, âlimin de bir sabrı var elbet...
Ama dünya öyle bir hale gelmiş ki;
Fikir sahibi mahzun, küfür sahibi mağrur...
Güneşi balçıkla sıvamaya kalkıyorlar,
Görmüyorlar ki gece en karanlık anında gebedir şafağa."
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 17:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bu eser; liyakatin sustuğu, cehaletin ise en yüksek perdeden bağırdığı bir devrin röntgenini çeker. Muharrem Ayrancı, bir ozan duyarlılığıyla bilimin ve hakikatin nasıl köşeye itildiğini, 'boş torbaların' nifakla nasıl doldurulduğunu anlatır. 'Dert bende katar katar' feryadı, şahsi bir acıdan ziyade; toplumun ilimden uzaklaşmasına duyulan derin bir kederin ifadesidir. Şiir kısmındaki 'güneşi balçıkla sıvama' teşbihi ise, gerçeğin ne kadar saklanmaya çalışılsa da bir gün o şafakla beraber mutlaka doğacağına olan sarsılmaz inancın mührüdür."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!