Kendimi bildim bileli doğru bir tanedir diye savundum hep.
İlk defa doğru olduğunu bildiğim halde doğru gelmiyor.
Bazı doğrular geride acınası bir kalp bırakıyor.
Verilen o doğru karar nasılda böyle göz dolduruyor.
Nasıl bu denli bedbaht.
Nasıl bu kadar ruha eziyet ,
Anarşi de sanki…
Mantığın ağır basması lazım;
kalple ruh göz yaşından buhar olup selası verilmeden.
Acilen,
Hemen!
Yoksa ;
Geriye kalan sadece beden.
“Bu adam beni en derinlerime kadar tanıyor”
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 15:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!