Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Anlatmak istediklerim
Anlatamadiklarim
Ertelediklerim
Vazgectiklerim
Avuclarimda solanlar
Yüreğimde ölenler

Dudaklarımdan dökülen sözler dilimi yakıyor,
Bu nasıl bir acı, kanım bedenimde donup kalıyor.
Nereye gidiyor insanlık?
Bu canilik, bu barbarlık ne?

Biz, annelerimizin babalarımızın öpüp koklamaya bile kıyamadığı çocuklar değil miydik?

Özledim;
ağladım;
bekledim;
“gel” dedim, gel.
Şiirler yazdım;
şarkılar söyledim;

Dilimin küflü ve çürümüş yanından yazıyorum.
Yüreğimin balta girmemiş ormanlarında kaybolan çocukluğum,
kapı eşiğinde salçalı ekmeğin hasretiyle yanarken
ben, gözyaşının yanağımı nasıl yaktığını öğrendim.
Tüm çocuk yanım ısrarla büyümeyi reddederken büyüdüm
ve kirlendim.

Biz hep kanadı kırık kuşları sevdik
sevgimizle aşkımızla iyileştirdik
sonra uçup gittiler
el sallamak düştü payımıza

şimdi uzaktan izlemek acıtıyor gözlerimi

Ben Orhan Veli değilim,
Mizahi üslupla anlatamam seni,
İstanbul'un sokaklarında kaybolsam bile,
Bir şiirde adını geçiremem.

Nazım Hikmet de değilim,

Ne islandigim ilk yağmursun nede son
Sen kalbime gelip mola veren bir serçesin yorgun bitkin ve kimsesiz
Tıpkı yokluğunda ben gibi

Şimdi yokluğunun ayazında buz tutan ellerimi ısıtmaya çalisiyorum
Bir bir koparıyorum saçlarımdaki sen beyazlarını

KANGREN SEVDAM

İçimde ucu açık sözcükler
Kelimesiz şiirler
Ellerim bana yabancı
Dillerim suskun

Bak yine ben geldim sevgili
Ellerimde kasımpatılar ile
Sen hep bana kasımpatı çiçeği alırdın
Yine alsana
Alamazsın değil mi
Doğruya

Dün gece bir rüya gördüm
Kan ter içinde uyandım
Yüreğimden karıncalar sevgini götürüyorlardı
Her yer kan içindeydi
Zorlukla nefes alıyordum çok korktum
Uyandım fırladım yatağımdan