Küsmek nedir, sence?
Ben küstüğümde o dağda çiçek açmaz bir daha.
Dağın haberi olmuş olmamış, umurumda bile değil.
Kar yağsa kar tutmaz, yağmur işlemez tenime.
Bir mavi baştankara uçuşur badem dallarında
Sen aklıma konduğun da
Bir zeytin dalına uçar
bir portakal başına
Gözlerin sönmüş kalbimin çökeltisinde.
Selin önüne kapılan çer çöp misali.
ne selin suçu var ne güzel gözlerinin.
bütün suç kalbimin.
Hiçbir yerde karşılaşmadık Seninle daha önce
Ne Elin değdi Elime, ne Gözün gözüme
Sadece... sadece Ruhun değdi
taa uzaklardan yüreğime.
@demlenmisSiirler
Belki biz, bir doruk çizgisi’nin yörüngesinde
tesadüf gibi duran, kaderin gerçek hâliyiz.
Senin Ay’ın, benim Güneşime yaslanmışken,
ışığım senin iç sesinde yankı bulmuş...
ve içimizde bir Uranüs esintisi: ani, özgür, sıradışı.
Şu Gönlümü Sana eylesem Lalezar,
bilmezsin ki altında ki unutulmuş bir mezar
Gönlünü hoş eylesem, eylensen ne yarar
akşamında kabir azabı gibi yalnızlığın var.
Sen dışardayken Ben İçerdeydim.!
Bir bir adımladım Soğuk koğuşumun yaslı Zeminini.
Ayakkabılarımın topukları sert değildi
Çaresiz Voltalar atarken Sitemli Sesler çıkartacak kadar.
Bir tek ben duyuyorum Çıkan İsyan Seslerini
bir tek Ben.
Gün yüzüne çıkartmadığım şiirlerim Sen kokulu.
Kitap haline getiremedim.
Kapağında gözlerin,
sayfalarında saçların vardı.
Yabancı eller dokunmasın istedim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!