“@demlenmisSiirler” Manifestosu
Hatıra Zamanı Ezip Geçer...
Bende zaman çizgisel değil;
bir rüya gibi, gelip geçmeyen bir yankıdır.
Martılar Mavi göğün
yaramaz çocukları,
kırgınım onlara...
Sen gittiğinden beri
alaycı sesleriyle uçuşup tepemde,
tek kalmışlığımla alay eder oldular.
Masumiyet aramıyorum.!
Çünkü tüm masum duygular
katledilmiş Ruhlarımızın Merkezinde,
Toplu mezarlara gömülmüş
Masum değiliz artık.!
Dün Gece Saat 3'tü,
uykumu böldüğünde
Bir önceki Gece Saat iki.
Sen en güzel Rüyalardaydın belki
Yarın Saat 4'dü
bulur mu bilmiyorum.
Mezarlıkların korkusuz Çiçeği
Mavi Zambaklar gibiyim
mavim dökülse Yeşilim Seninle.
Mermer taşı kadar soğuk Yüreğin
Hatırlar mısın O eski günleri
çay bahçesinde geçirdiğimiz saatleri
aşkımıza söylediğimiz güzel sözleri
şimdi hepsi birer mazi mi ?
Geçtiğin son kapıdır mezar !
ardı görülmez, geçen dönmez
uğurlamaya gelir herkes...
ama Senden başka hiç kimse binmez.
Kırmızı bir gül duruyor,
beyaz zarfın içinde.
ve birkaç satıra sığdırdığım
duygularımla birlikte,
Yaralıyı taşımak mıydı sırtında,
yoksa onun yürüdüğünü hayal etmeyi seçmek miydi?
Birinin suskunluğunda kendi suçunu duymak gibi,
bir ‘keşke’yi paylaşmak mıydı yoksa...
bir yarayı değil, onun gururunu sarmak mı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!