Demirden fanus Şiiri - Turgut Gireniz

Antikacılar ne yapsın
Bu bendeki antik acıları?
Bilirim, uyutmaz insanı
Yastık altında yatan
Buzlu can kırıkları.

En iyi sen bilirdin,
Hep uçtaydı sevmelerim;
Bu yüzden dağlarım
Denize paraleldir benim.

Leyla kıskanır, Mecnun utanır,

Kerem deldiği dağa saklanır,
Aslı, aslını kaybederdi...
Öpülmekten nefesin kesilir,
Ölümün sevilmekten olurdu.

Dudaklarımda verirdin son nefesini;
Gelir orada da bulur,
Şarap niyetine içerdim gözlerini.

Sermişken okyanusları
Ayaklarının altına,
Yaşamaya sen razı oldun
Demirden fanusta.