36- Bir Bakışta Sonsuzluk

36-BİR BAKIŞTA SONSUZLUK

Seni ilk gördüğüm an...
Zaman, kendi kalbini tutup sustu.
Kalabalık geri çekildi,
Dünya bir anlığına nefes almayı unuttu.

Ne bir isim biliyordum sana dair,
Ne bir hikâye, ne geçmiş, ne yarın...
Ama gözlerinde,
Sanki yıllardır yaşadığım bir yer vardı.

Ayaklarım yere değiyordu belki,
Ama ben çoktan düşmüştüm
Yerçekiminin bilmediği bir boşluğa...
Adını sonradan koydum... sen.

Bir bakış…
Ama öyle sıradan değil...
İçimde kilitli kapılar varsa
Hepsi aynı anda açıldı.

Kalbim aceleyle çarpmadı sadece,
Yön değiştirdi.
Sanki o ana kadar
Yanlış bir istikamette atıyormuş gibi.

Tarif edemedim...
Çünkü kelimeler hep eksik kaldı,
Bu his, dile sığmayacak kadar geniş,
Ama bir anın içine sığacak kadar derindi.

Sen yürüdün,
Ve ben ardında bıraktığın boşlukta kaldım...
Ama o boşluk bile
Seninle doluydu.

İlk görüşte aşk dedikleri bu mu?
Bir yabancının,
Ruhunun en tanıdık yerine dokunması mı?

Eğer öyleyse...
Ben seni tanımadan özledim,
Ve seni görür görmez
Bir ömrü hatırladım.

05.10.20210